Moederdag

Moederdag

Onze gastblogger Sylvia Eickholt heeft onlangs afscheid moeten nemen van haar moeder. Vanwege haar Alzheimer woonde haar moeder al ruim acht jaar in een verzorgingshuis. Desondanks beleefde Sylvia nog altijd mooie momenten met haar. Mooie momenten die ze nu moet missen en dat is moeilijk. Zeker nu Moederdag eraan komt. Gelukkig biedt het door haar opgerichte vrijwilligerscollectief Het Momentum, dat begin 2018 ontstond in de huiskamer van haar moeder, haar troost. Sylvia geniet van de mooie momenten die de vrijwilligers creeëren voor de bewoners in meerdere verzorgingshuizen.

Ik mis je, elke dag zeker een aantal keer. Bij het koffie zetten denk ik aan alle kopjes die we samen dronken. Als ik het verpleeghuis zie, praktisch naast mijn huis, waar ik ruim acht jaar minstens elke dag een keer kwam. Als ik voorbij mijn ouderlijk huis kom, aan het begin van mijn straat, waar jij ruim veertig jaar woonde. Als ik naar jouw lievelingsbomen kijk in onze tuin, die we plantten als blijvende herinnering aan jou. Als ik in onze tuin zit, waar we zo vaak met jou zaten. Als ik wandel met de honden, op het pad waar we zo vaak jouw rolstoel duwden. Als ik me verdiep in de cursus voor mijn vaarbewijs, die ik als laatste cadeau van jou kreeg. Bij een bepaald woord of een muziekje. Ja, ik mis je.

Als mensen over je praten of vragen hoe het met me gaat, merk ik dat mijn tranen nog hoog zitten. Een vriendelijk woord, een herinnering, empathie ... het raakt me. Ik weet het, ik ben echt 'een kind van mijn moeder', want jij zou hier ook door geraakt zijn geweest.

Intens mooi

Emotie heb ik volop bij je gezien, vooral ook in de jaren dat je in het verpleeghuis woonde. Blij met aandacht, ontroerd door vriendelijkheid en goede zorg. Dingen die standaard zouden moeten zijn, maar helaas ging er ook weleens iets mis. Te weinig mensen in de zorg, te weinig aandacht, hoe graag de zorgmedewerkers dat ook anders zouden zien. Dus hebben we samen met de zorg alles gedaan om er het beste van te maken, elke dag weer. Zodat jij het maar zo goed mogelijk zou hebben, ondanks die nare dementie. Er netjes uitzien, voldoende en lekker eten en drinken, gezellig zitten of comfortabel liggen, een opgeruimde, frisse slaapkamer. Het zonnescherm naar beneden en de ventilator aan als het warm was. Gordijnen open of dicht, schemerlampjes aan. Overal dachten we aan en sprongen we waar mogelijk bij, meerdere malen per dag.

Ook tijdens jouw laatste weken, begin van dit jaar, die je in bed doorbracht. Een bed dat niet uit de kamer kon door te smalle deurposten, we konden nergens meer heen. Dus keken we eindeloos veel foto's via een plafondprojector, draaiden we onnoemelijk veel cd's, haalden we de sneeuw naar binnen om jou de kou daarvan nog een keer te laten voelen. We praatten veel met je en hielden je hand vast. We smeerden lekkere bodylotion op je armen en handen. We zetten de buitendeur open voor de warme februarilucht en namen onze honden mee. Frits, onze teckel, legden we aan het voeteneind bij jou in bed terwijl Pip, onze retriever, liefdevol jouw hand likte. En we gaven je als extraatje al die hapjes en drankjes, die jij zo lekker vond. Een intense, maar mooie tijd.

We haalden de sneeuw naar binnen om jou de kou nog een keer te laten voelen.

En nu is dat allemaal voorbij en mis ik je. En dan komt ook nog de eerste moederdag zonder jou eraan. Zonder de smaakvol ingepakte Chanel No 5, zonder het mooie boeketje bloemen. Zonder jouw bezoekje bij ons thuis. Zonder jou.

Maar ik beloof je dit, het wordt gewoon weer moederdag. We spuiten wat van jouw Chanel door de kamer en dekken de tafel weer net als altijd, daar genoot jij zo van. En we draaien jouw muziek, halen herinneringen op en natuurlijk bezoeken we je waar je nu bent. Met de mooiste plant die we kunnen vinden. Want al ben je dan niet meer zichtbaar hier, je bent nog zo aanwezig. In alles om me heen.

Inspiratiebron

Ook zie ik je terug in de lach en dankbaarheid van de andere bewoners, die genieten dankzij onze vrijwilligers van Het Momentum. En die dus genieten dankzij jou, omdat jij dé inspiratiebron bent van Het Momentum. Je zit in mijn hoofd en hart. Voor altijd, elke dag. En daarom is het, ondanks dat jij er niet meer bent, nog altijd elke dag een beetje moederdag.

Ik wens iedereen een mooie moederdag, geniet van elkaar en koester de mooie momenten!

Frits, onze teckel, legden we aan het voeteneind bij jou in bed.